,,Het spektakel kan me echt niet meer bekoren. Er zijn nu eenmaal constanten waar je niet naast kunt kijken. Zoals daar zijn: er komt geen regering zonder Vlaams kartel. CD&V en N-VA zijn onmisbaar, je hebt nu eenmaal de helft van de Kamer nodig om te kunnen regeren. En ik zie het ook niet gebeuren dat de CD&V Leterme gaat laten vallen. Combineer dat met de angst voor de verkiezingen in 2009 en de simpele vaststelling dat er geen staatshervorming komt zonder grote coalitie, en je belandt weer op het punt waar we op 11 juni al zaten. Er is aan de paradigma’s van de politieke situatie niets veranderd. En dat worden de mensen een beetje beu.”

Oud-Kamervoorzitter Herman De Croo op dag 155 in de Vlaamse krant De Morgen.

Ik denk niet dat het zo ver komt dat België barst, in ieder geval niet op korte termijn. Toch hier nog een splitsingsscenario, afkomstig van een weblog van RTBF-journalist  Christophe Deborsu. Het lijkt erop dat de maker een uitbreiding voorziet van de taalstrijd naar Nederland – iets wat me echt onwaarschijnlijk lijkt. Behalve Vlaanderen is ook het grootste deel van Nederland onder water verdwenen. Er rest alleen een stukje Côte de Limbourg.

De spanning was zorgvuldig opgebouwd. De Vlaamse krant De Standaard had een klok op zijn website gezet. Die gaf tot op de seconde nauwkeurig aan wanneer de stemming in de Belgische Kamer zou beginnen. Die stemming zou – áls die zou plaatsvinden – een ongekende politieke politieke chaos ontkenen. Het werd gezien als een ‘institutionele atoombom’.

De Vlaamse partijen die onderhandelen over een nieuwe Belgische regering hadden gedreigd vandaag om half drie te stemmen over de voor Franstaligen onaanvaarde splitsing van het ‘kiesdistrict Brussel-Halle-Vilvoorde’ (BHV). Ze eisten voor die tijd een doorbraak in de nu al 151 dagen voorslepende onderhandelingen over een nieuwe regering van liberalen en christen-democraten. De Franstalige partijen hadden óók gedreigd. Ze zouden die onderhandelingen afbreken – ook al is daar geen goed alternatief voor.

Buiten voor het parlement staan de cameraploegen rond twee uur ‘s middags te wachten op een politicus die misschien nog een last-minute-compromis komt aankondigen. Maar binnen opent voorzitter Pieter De Crem, een Vlaamse christen-democraat, iets na half drie gewoon de vergadering.

,,Qui demande la parole. Wie vraagt het woord”, zegt De Crem. Niemand. Als de voorzitter even later overgaat tot de stemming staan de Franstalige politici als een blok op, en verlaten de zaal. Vervolgens wordt het ene na het andere amendement behandeld. De Vlamingen stemmen ook als een blok, met uitzondering van een groene parlementariër die zich onthoudt, voor splitsing.

Het is al vaak gezegd dat België een land is met surrealistische trekjes. Vanmiddag dringt dat cliché zich opnieuw op. Een half uur lang blijft voorzitter De Crem keurig alles in het Nederlands en het Frans vragen, ook al zijn de Franstalige parlementariërs vertrokken. Gerolf Annemans (rechts op de foto), een van de kopstukken van het Vlaams Belang, steekt af en toe zijn hand op om te stemmen. Ondertussen zit hij ontspannen achter een laptop waarop hij surft langs nieuwssites. Alsof hij niet op de plek zit waar het nieuws gemaakt wordt.

Niemand die er nog aan twijfelde, dat het zou gebeuren. Maar vandaag is het officieel: het record van de langste Belgische formatie ooit (148 dagen) is geëvenaard. Yves Leterme is verzekerd van een plaats in de geschiedenisboeken, of hij straks premier wordt of niet.

De Belgische kranten halen (nog één keer?) alles uit de kast op hun voorpagina’s: ‘Week van de waarheid’ (Het Laatste Nieuws), ‘La crise la plus longue’ (Le Soir), ‘Oranje-blauw strompelt richting ultimatum’ (De Morgen), ‘Mission impossible voor Leterme’ (De Standaard). Het mooist vind ik de hiernaast afgebeelde collage-cover van La Libre Belgique.

Le Soir heeft een grote kaart gemaakt waarop ’177 jaar Belgisch taalconflict’ in beeld is gebracht. Om aan de muur te hangen. Je kunt er de tankstellingen en loopgraven zo op intekenen. Maar zo ver zal het gelukkig niet komen. Wat er wel zal gebeuren? Ik denk niet dat er iemand is die het weet, inclusief Yves Leterme.

De Gentse politicoloog Carl Devos, die ik sprak voor mijn 148-dagen-verhaal, zegt: „De politici hebben straks misschien geen pistool tegen de slaap. Maar het komt dicht in de buurt.” Toch is hij tamelijk optimistisch over de afloop van de crisis. Lees hier het hele verhaal. En hier de lange versie voor nrc.next.