Jos Holtkamp en Joop van Wingaarden woonden vijftien jaar geleden aan de Prinsengracht in Amsterdam. In een fijn grachtenpand, zegt Holtkamp, maar wel omringd door cafés. Zijn partner was de overlast van nachtbrakende kroegtijgers op zeker moment zat en wilde de stad uit, naar buiten.

De zoektocht naar een rustiger gelegen huis eindigde tot hun eigen verrassing niet in een dorp of op het platteland, maar elders in de binnenstad, in een nieuwbouwcomplex op een locatie met een hoog Anton-Pieckgehalte. Namelijk omringd door zeventiende-eeuwse panden, weidse grachten en maar liefst drie ophaalbruggen.

Drie geschakelde appartementen in de binnenstad van Amsterdam, samen zes kamers en 225 m2 groot

Van Ikea: vaas en Billy-boekenkasten Aantal televisies: 2 Bijzonderheden: een van de appartementen is ingericht als gastenverblijf Aantal televisies 2 Van Ikea vaas en Billy-boekenkasten

Dit schilderachtig stadsgezicht is in het bijna vier meter hoge appartement prominent aanwezig, want in de meeste kamers is van vloer tot plafond een grote raampartij aan het water. „Dit is buiten in de stad”, zegt Holtkamp, wijzend naar het vele water en de imposante wolkenlucht. Na een drukke dag zitten de bewoners vaak voor een raam „meditatief naar buiten te kijken”, naar het water en de speling van het licht.

Op het moment dat ze de bouwplannen onder ogen kregen, beseften Holtkamp en Van Wingaarden onmiddellijk dat dit was wat ze zochten. Stante pede kochten ze twee naast elkaar gelegen appartementen, waarvan ze één huis lieten maken. „Zo kun je een latrelatie in je eigen huis hebben”, zegt Holtkamp met een lach.

Maar ook om een andere reden wilde het stel groot wonen. Samen leiden Holtkamp en Van Wingaarden een organisatieadviesbureau. Regelmatig geven ze managementtrainingen. Die cursussen houden ze het liefste bij hen thuis. De meubels aan de kant, zegt Holtkamp, en het appartement biedt probleemloos onderdak aan dertig cursisten. „Klanten zijn hier gasten. Zakelijkheid in combinatie met ons eigen huis geeft warmte. En het is ook heel effectief. De beste therapie geef je aan de keukentafel.”

De inrichting van het appartement is afgestemd op de dubbelfunctie. Het interieur is vrij leeg gehouden en met de meubels kan eenvoudig worden geschoven. Op diverse plekken, zoals in de twee werkkamers, zijn zitjes gecreëerd waar vergaderd kan worden.
De bewoners hebben een duidelijke voorkeur voor ingetogen meubels: blank en zwart hout, veel designklassiekers, zoals de lounge chair van Ray en Charles Eames, maar ook eenvoudige boekenkasten van Ikea. Holtkamp: „We hebben gekozen voor rustige, modern-klassieke meubels. Onze kunst en toegepaste kunst zorgen wel voor de uitbundigheid in het interieur.”

Het appartement heeft tegelijk iets van een designmuseum. Een vaas van Hella Jongerius voor Ikea staat naast een in kleine oplage geproduceerde tinnen pot van Studio Job. Een bank van Eileen Gray, naast een lamp van Kho Liang Ie. En een plank in een van de boekenkasten is ingeruimd voor maar liefst vijftien vazen van keramist Jan van der Vaart. Over hun voorliefde voor vazen, die overal in huis staan, zegt Holtkamp: „Een container voor bloemen, meer is een vaas niet. Daarom is het zo’n interessante lakmoesproef voor ontwerpers.”

De designverzameling zorgt niet alleen voor uitbundigheid. Bij de managementcursussen worden de vazen en andere voorwerpen ook als voorbeeld gebruikt. Neem de ‘Groove Bottle’ van Hella Jongerius. De onderste helft van deze fles is gemaakt van aardewerk, de bovenste van glas. Met plastic tape heeft de ontwerper beide in principe onverenigbare materialen toch met elkaar verbonden. „Symbolisch voor problemen in het arbeidsproces”, zegt Holtkamp. „Zo’n ontwerp kan uitgangspunt zijn voor een fijne discussie.”

In het dubbele appartement was nooit ruimte voor logés. Voor dat probleem diende zich twee jaar geleden een oplossing aan toen een buurman ging verhuizen. Holtkamp en Van Wingaarden kochten diens tweekamerwoning, die via een gemeenschappelijk dakterras bereikbaar is. De ene kamer verbouwden ze tot werkruimte. De één etage lager gelegen studio, slechts 16 vierkante meter groot, werd op ingenieuze wijze ingericht als keuken, slaapkamer, woonkamer en badkamer ineen. Logés zijn geheel zelfvoorzienend en hoeven zich desgewenst niets van hun gastheren aan te trekken. Holtkamp met een grijns: „We hebben weleens een gast gehad waar we twee weken niks van merkten.”

Fotografie: Theo Baart

Dit verhaal is geplaatst op zaterdag 30 januari 2010 om 09:00 uur.