‘Alles is hier te koop’

Jan Rijsdijk, havenbaron in ruste, vertelt over de no-nonsense inrichting van zijn landgoed De Markgraaf.

 zwembad_binnenhuis1_172579a.jpg
Klik op de foto voor een vergroting. Foto Theo Baart.

Het lijkt alsof Jan Rijsdijk kan toveren. Met één druk op een knop maakt hij het glas van de ramen rond zijn overdekte zwembad ondoorzichtig. Daarna kleurt hij het halfronde plafond boven het water eerst geel, dan roze, om het vervolgens te veranderen in een donkerblauwe sterrenhemel met honderden kleine lichtjes. „Zie je wat het voorstelt? Stier en boogschutter, mijn favoriete sterrenbeelden.”


De Markgraaf in Kalmthout (België), een 56 hectare groot landgoed

foto2_groot.jpg

Klik op de foto voor een vergroting. Foto Theo Baart.

  • Aantal kamers: ongeveer 20
  • Aantal televisies: 10
  • Erfstukken: geen
  • Van Ikea: alleen een verrijdbaar toiletwagentje
  • Bijzonderheden: huis is voorzien van een kamergrote kluis, een fitnesszaal, een overdekt zwembad, een 1.000 vierkante meter grote kunstgaleri



Elektronische snufjes, de 65-jarige geboren Rotterdammer is er dol op. Hij kan zijn 56 hectare metende landgoed in het Belgische Kalmthout met wel vijfentwintig camera’s in de gaten houden, ook vanuit zijn huis in Spanje. Bewegingsdetectoren in huis zorgen dat het licht in alle vertrekken automatisch aan- en uitgaat. En rond het landhuis maaien robots de gazons.Hij is een „selfmade man”, zegt Rijsdijk. Zijn wieg stond in een zijstraat van de Kruiskade in Rotterdam, in een huis waar het toilet met de buren moest worden gedeeld. Direct na de lagere school begon hij als fietskoerier in de haven. Vijfendertig jaar later verkocht Rijsdijk voor 100 miljoen gulden zijn overslagbedrijf Interstevedoring.

foto3_groot.jpg

Klik op de foto voor een vergroting. Foto Theo Baart.

Een douwer en een koopman noemt hij zichzelf. „Ik moet en zal winst maken. Als je nu een goede prijs voor mijn schoenen biedt, doe ik ze uit.” Bij veel schilderijen in zijn huis hangt een prijskaartje. „Alles hier is te koop.”

Rijsdijk kocht De Markgraaf in 1991. Op het Belgische landgoed stond een vervallen, honderd jaar oud kasteel. Dat liet hij steen voor steen afbreken om er vervolgens een landhuis van te bouwen. Na tien jaar klussen lag het landgoed er weer spic en span bij.

Aan de inrichting van zijn huis „is geen vrouw te pas gekomen”. Rijsdijk bedacht zelf een „no-nonsense interieur”: „Geen kitsch, veel kunst en alleen niet-ziekmakende materialen als hout, kalk en marmer.”

Om antieke meubels of dure designstoelen geeft hij niks. „Mijn huis is het kunstwerk. Mijn stoelen en banken komen van de lorrenboer en uit de bedrijven die ik heb opgekocht. Ik hou van doorleefde dingen en weggooien doe ik niet graag.”

Tijdens de verbouwing werd Rijsdijk tien jaar geleden door vrouw en kinderen verlaten. „In de haven was ik een grote jongen, maar thuis had ik weinig te vertellen”, vat hij zijn gestrande (tweede) huwelijk samen. Maar wat moet een man alleen in een huis met acht badkamers en drie keukens? Na een moeilijke periode wilde Rijsdijk op zijn landgoed een commune met vrouwelijke kunstenaars beginnen. „Ik ben dol op kunst én op vrouwen”, zegt hij.

Een advertentie leverde zestig reacties op, maar niet de gedroomde artistieke harem. Het is lastig om gelijkgestemden te vinden, zegt hij, „mensen die niet materialistisch ingesteld zijn”.

foto4_groot.jpg

Klik op de foto voor een vergroting. Foto Theo Baart.

Sinds een aantal jaren woont Rijsdijk op De Markgraaf met zijn vriendin Savita Singh. Hun leven speelt zich voornamelijk af in het kantoor, de grote keuken en in de saferoom, de met kogelvrij glas beschermde master bedroom. Nee, zegt de ondernemer, hij heeft geen vijanden. Maar misschien heeft de volgende eigenaar wel behoefte aan zo’n beveiligd vertrek.

Op zaterdagen kan de grote galerie in de voormalige koeienstal worden bezocht. Daar hangen schilderijen van Rijsdijk en zijn vriendin naast prenten van Anton Heyboer en doeken van ‘meestervervalser’ Geert Jan Jansen. Rijsdijk: „Ik heb hier al tienduizenden mensen ontvangen. Als je niet kan delen, wat is dan het plezier van bezit?”

Sinds vijf jaar staat zijn landgoed te koop voor 18 miljoen euro. Rijsdijk zegt dat hij de leeftijd heeft bereikt „om te gaan teruggeven aan de maatschappij”. „Ik ben met niks begonnen en ik wil met niks eindigen. Mijn streven is dat ze straks voor mijn kist moeten collecteren.”

Meer interieurfoto’s van Theo Baart op www.theobaart.nl