Feuilleton Driss Tafersiti gekozen tot beste NRC-verhaal van 2009
Het feuilleton over het leven van Driss Tafersiti ontving de meeste stemmen van lezers. Bezoekers van dit blog roemden de serie over het leven een Marokkaan die op z’n 21ste als gastarbeider naar Nederland kwam.
Uit enkele fanmails:
,,Zelden zo uitgekeken naar de donderdag krant. Hoe zou het met Driss gaan? Wat zou hij nu gaan beleven?
De verwondering van een buitenstaander die zich in een nieuwe samenleving moet gaan inleven. De humor zonder dat het om de humor geschreven is. Het was elke week een genot. Dank Driss voor het met ons delen van een deel van je levensverhaal.”
,,Ik vind de verhalen van Driss de beste van 2009. Ik kijk elke week erg uit naar de donderdagkrant. De stukjes zijn vlot en het onderwerp is actueel. Je hoort niet vaak het verhaal van een ambitieuze migrant, en zeker niet op zo’n leuke manier. Dit soort columns/verhaaltjes maken een krant speciaal.”
,,Ik kies voor de verhalen van meneer Tafersiti als beste (reeks) artikel(en) in de krant. Hij laat je zien hoe het leven van een gastarbeider eruit zag, laat je kennismaken met het land waarin je zelf woont en houdt je een spiegel voor. Goed geschreven, hilarisch soms. Echt iets nieuws.”
Van de in totaal 129 uitgebrachte stemmen ontving het feuilleton van Tafersiti er 28. De auteur van het feuilleton mailt de volgende reactie:
,,Wat een prachtig nieuws. De lezers van NRC Handelsblad vinden dat ik het beste stuk heb geschreven van 2009. Dank u!
Toen ik aan vrienden en familie vertelde dat ik columnist werd voor NRC Handelsblad werd ik vooral uitgelachen. Hoe kan een Marokkaan van in de vijftig nou schrijven voor een Nederlandse krant? Ze hadden wel een beetje gelijk, want mijn Nederlands is niet perfect. Ik heb zelfs nooit op school gezeten. Schrijven heb ik pas na mijn dertigste geleerd. Gelukkig kan mijn computer zelf nadenken. Hij verbetert mijn fouten, net als een leraar. Sommige fouten ziet de computer niet, maar mijn vrouw Jolanda wel. Zij is Nederlands, weet meer van de Nederlandse taal dan ik en kijkt altijd mijn verhalen na.
Ik wil u graag vertellen waarom ik columnist ben geworden. Ik heb het altijd jammer gevonden dat de verhalen van de eerste generatie gastarbeiders door anderen worden opgeschreven. Dat moest veranderen. Wij eerste generatie gastarbeiders hebben nooit een stem gehad. Wij werkten anoniem in fabrieken. Wij veegden de vloeren en leegden de prullenbakken van krantenredacties, die over ons schrijven. Wij kregen hier kinderen, die voor moeilijkheden zorgden en wij kregen daarvan de schuld. Wij kregen van nog meer dingen de schuld. Maar nooit werd ons gevraagd naar onze mening. Ik wil daar met mijn stukken verandering in brengen.
Ik vind het prachtig en ben dankbaar dat u op de verhalen over mijn gastarbeidersleven heeft gestemd. Bedankt daarvoor, want het geeft mij de kracht om door te gaan met schrijven.”
Het artikel dat op één na de meeste stemmen kreeg (namelijk 19), was het opiniestuk van de Utrechtse microbioloog Ekkelenkamp. Hij plaatste al in een vroeg stadium vraagtekens bij de veronderstelde ernst van de Mexicaanse griep.
Hieronder kunt u de diverse stukken nalezen alsmede de reacties erop.
De webredactie van NRC Handelsblad dankt de bezoekers hartelijk voor hun meedoen.
vrijdag 22 januari 2010, 07:43 uur
Wat ben ik blij dat Driss de erkenning heeft gekregen die hij verdient. Ik verheug mij net als de commentatoren hierboven iedere week vooral op de donderdag editie van het NRC en ga direct ‘naar achter’ om ‘Driss’ te lezen. Ik begrijp uit het stuk van Driss hierboven dat hij met Jolanda getrouwd is (gisteren heeft hij de aanzoek gedaan!) – eigenlijk jammer dat ik nu al weet hoe het vervolg van het aanzoek zal zijn – en dat er in mei een boek uitkomt. Geweldig. Ik zal als eerste in de winkel staan om het aan te schaffen. Gefeliciteerd. Veronique Jurgens