Een gezonde bank ziek maken kan verstandig zijn
Volgens psycholoog Jaap van Ginneken zijn consumenten en de financiële wereld zelfs in de greep van een „massapsychose”. Maar spaarders die geld van hun rekening halen zodra het gerucht gaat dat de bank in problemen is, hoeven niet in paniek te zijn, beredeneert Henriëtte Prast. Zij zijn juist heel rationeel bezig.
Lees hier het hele artikel en reageer hieronder.
woensdag 22 oktober 2008, 18:29 uur
Economen weten zoals Henriette Prast weten inderdaad te weinig af van psychologen. Indien een psycholoog zegt dat hij een psychose ziet dan weet je slechts een ding zeker: hij is je aan het oplichten. Ze heeft natuurlijk wel gelijk. Ook al weet je dat een gek nooit een psychose kan hebben: je kunt beter uit zijn buurt blijven. In zeker zin vind ik haar een veel betere psychologe omdat ze haarscherp een sociaal dilemma weet te formuleren.
zaterdag 25 oktober 2008, 23:50 uur
Het artikel gaat maar gedeeltelijk op omdat spaargelden bij Nederlandse banken tot 100.000 Euro door de overheid gegarandeerd zijn. Dus alleen spaarders die meer dan 100.000 Euro spaargeld bij een bepaalde bank hebben uitstaan zouden voor de zekerheid het ongegarandeerde deel bij andere banken kunnen stallen.
zondag 26 oktober 2008, 12:05 uur
Wat beoogt dit artikel? Mensen aanmoedigen hun geld bij banken weg te halen? Mensen die hun geld hebben weggehaald toch het gevoel te geven dat ze “heel rationeel bezig zijn” ?
Het “Hoezo blinde paniek, hoezo massapsychose? Wie zijn geld niet weghaalt in zo’n situatie: die is pas blind” is simpel het gevolg van de beperktheid van de mens die in dit soort situaties niet vanuit zichzelf in staat is tot een optimale oplossing te komen.
Denk aan de basis van het “prisoners’ dilemma”: rationeel handelen is gebaseerd op wantrouwen, beide gevangenen verraden elkaar en dat leidt tot een suboptimaal resultaat. Henriette Prast zou zeggen: “Wie de ander niet verraadt, die is pas blind” .
Door een externe bemiddelaar zijn de gevangenen er eventueel van te overuigen dat samenwerken een veel beter resultaat oplevert.
Een lid van de WRR moet niet de rol spelen van een extern bemiddelaar die de gewone mensen(de gevangenen in het dilemma) verkeerd advies geeft, nl dat ze gelijk hebben de zaak te verraden en hun geld bij een gezonde bank weg te halen.
Goedkeuring van primitief gedrag is gevaarlijk. Hoe kunnen we diezelfde mensen ooit nog overtuigen dat cooperatief gedrag (spaargeld gewoon laten staan) het beste resultaat geeft?