Sneeuwklokjes. Een halve helling vol in het dorre blad onder de bomen. Die zijn reuzen, met die witte kaarsvetbloemetjes aan hun voeten. Eronder bruist de Geul. Lees verder »
Een molen, beloofde man. Open weiland met hier en daar zo’n zwaarlijvige boerderij. ,,En twee door onszelf te trekken trekpontjes’’, voegde hij toe.
Het is vroeg, het is koud. De zon druppelt honing in de nevel. Die gloeit en lost op en onthult de torens van het middeleeuwse burchtdorp Bergamo Alta, halverwege de heuvel verderop.
De ochtendzon gaat met een poederdons over de gevels rondom het plein en onthult hun huidkleuren: blank, beige, oker, olijf, roze. Tegen de blauwe hemel lijkt de Dom een egaal besuikerde luchtspiegeling.
Lees verder »
De grote pont vaart ons over het Noordzeekanaal. Lees verder »
We gaan van boord en buigen af, we volgen Zijkanaal C. Dat lijkt op een rivier, met een bocht en buitendijks land waar het oude riet plat op zijn buik ligt.
Het moest er nu maar eens van komen, vond man. Een wandeling van Hank naar Dussen, ter ere van de afslag van de A27, het routebord met een voor- en een achternaam.
Hank Dussen, aangenaam. Lees verder »
Op alle beschikbare randjes van de marsepeinen gevels van Osnabrück glinstert sneeuw. Aan de Marktplatz houdt, boven de toegang van het middeleeuwse stadhuis, Karel de Grote de wacht: kroon, brede baard en aantrekkelijke maillot-knieën.
Osnabrück–Wersen Route
Map created by EveryTrail: GPS Community
GPS 52.3009, 7.9502 16:23 uur, Eikesberg klik voor een vergroting
foto’s Erik van Zuylen, klik op een foto voor een vergroting
De stad is een knus gangenstelsel, aan de stoepen is de sneeuw tot een meter hoog opgeveegd. Direct na de laatste huizen kruipt een paadje omhoog, het parkgebied Westerberg in.
Man is geblesseerd. Hij hinkt, hij kon niet mee, ik wandel alleen. En dat spijt me eens te meer in dit sneeuwlandschap van jewelste. De bomen dragen witte pruiken, ook de kleinste twijg of halm is witgeborduurd. Poolvossenbont bedekt de velden. En de lichte mist die al het wit aan elkaar knoopt, wordt bestookt door boterlicht.
Alles gloeit. Alles is sneeuwstil. Stappen die in de sneeuw knerpen horen bij die stilte. De klanken van een ver carillon ook. En natuurlijk de plotse ,,piep!’’ van vogels, veren bolletjes die punten en komma’s in de struiken zetten.
Het pad betreedt een bos waar jonge beuken sneeuwballen verzamelden in de aanzet van hun kale takken. Ik passeer een meertje met een kleumende troep watervogels en tref een snoes van een landhuis, elegant met sneeuw afgezet. Het heeft een poort en een cour (voor koetsen en crinolines) en een kapel met zijn kont naar het pad.
Nu verwijst de routebeschrijving naar een spoorwegovergang. Ik bereik de spoorbaan, onneembaar op een hoge wal. Van de overgang geen spoor. Ik ga een stukje terug, probeer alles wat op een pad lijkt. Hm. Helpt niet. Gelukkig loopt de eerste andere wandelaar van vandaag hier zijn hond uit te laten. Op zijn aanwijzing ploeg ik een eind dwars door het bos en vind de asfaltweg naar de spoorbomen.
Ik word ingehaald door een auto. Man zit achter het stuur: ,,Ik maak een autowandeling,’’ zegt hij. Daarmee bedoelt hij mee dat hij de plekken afrijdt waar mijn wandelroute een weg kruist.
,,Tot straks in Wersen!’’
Maar achter de Attersee, een magnifieke ijsvlakte met rietkragen loos, zijn de paden volgesneeuwd. Kniehoog.
Eh… is dit pad niet eigenlijk een sloot?
Het licht zakt, het strijkt de sneeuw glad. Ik ga terug.
Afstand: 12 km. Kaarten 1 en 2 uit ‘Handelsweg’, uitg. Wandelplatform LAW. Start: Rathaus Osnabrück, eindpunt Rathausplatz Wersen. Bus R11 verbindt Rathausplatz Wersen met Osnabrück Hegertor.
De gelopen route is uitgebreid te bekijken op Osnabrück – Attersee log
De GPS-punten zijn hier te downloaden Osnabrück – Wersen GPS
We zitten moed te vergaren in Holysloot, in een café van het soort ‘Ik zit hier best’. Hier is het warm, met chocolademelk. Buiten scheert de sneeuw horizontaal over het lege land. Lees verder »
Wandelen is kijken naar de dunne laag sneeuw op het lange slome gras – elke pol lijkt een pruik. Wandelen is verbazing over een ren met bruine reuzenganzen, onwaarschijnlijke beesten, groter dan kalkoenen.
In een braambos ¬– nu de struiken kaal zijn zie je hoe ondoordringbaar vervlochten de braamtakken zijn – buitelen tientallen heggemussen. Ze vliegen op en ze vliegen terug, ze laten de struiken bloeien met bruine vlammetjes. Lees verder »
 | ||
 |
 |
 |
 |
 |
 |