Aan de wandel in Zuid-Limburg: Schin op Geul – Cadier en Keer
Sneeuwklokjes. Een halve helling vol in het dorre blad onder de bomen. Die zijn reuzen, met die witte kaarsvetbloemetjes aan hun voeten. Eronder bruist de Geul.
Schin op Geul – Cadier en Keer
Map created by EveryTrail: GPS Community
GPS: 50.8582, 5.8567 12:44 uur, Geuldal klik voor een vergroting
foto’s Erik van Zuylen, klik op een foto voor een vergroting
Vanaf het pad daartussenin is het uitzicht over het traag golvende Limburgse vakwerklandschap perfect. Het gras is van fluweel.
Ganzen gakken in de plooien van het grasland, ze maken reisplannen. Man wijst naar een regenwurm en citeert het kindervers van de ‘elastieken pier’.
De elzen hebben katjes (van die lange groene oorbellen). De bomen zijn overgoten met groen of met rood. Die kleuren zie je alleen als je erop let, maar het is onmiskenbaar. Het weer is zacht, de zon spreidt dunne room. Platte wolkenplakjes kleven tegen een hemeltje van blauw.
De lente heeft lak aan de kalender, hier is hij begonnen. De Geul viert dat met een gele ballon, aan zijn koordje vastgehouden door het aangespoelde hout.
We verlaten de Geul over een weg langs een kasteel: elegante torens op de hoeken, hoge ramen, zware muren die lang geleden zijn geblanket. Franse chic, niet zo’n efteling-geval.
Achter het kasteel belanden we in een heuvellandschap met weides en akkers, doorsneden met lage heggen en hoge-boomfranjes. Het land lijkt te bewegen als je even niet kijkt, zo zacht gaan hellingen over in stijgingen. Op de kruispunten staan veldkapellen, eenkamerhuisjes waar afgebladderde mariaatjes wonen.
Het is zwaar lopen over de veldwegen. Vette natte klei wil mee onder de schoenzolen. Schoenen worden klompen. Glijden en glippen geven de giechels. Op de holle wegen slijpt de steenslag de kluiten weer onder de schoenen weg.
Het land wordt vlak. Dit is het land dat opkwam voor zijn korenwolven – geen paniek, dat zijn hamsters. In de kruinen van de giga-bomen nestelden zich heksenbezems.
Hoeves, met een poort en een binnenplaats, worden bewaakt door schorre honden. Op weides trippelen rasta-schapen met modderneuzen, op akkers staan heesters en kerstbomen in het gelid. Een specht speelt Hamertje Tic.
Dit is de laatste aflevering van de wandelrubriek. Niet dat ik stop met wandelen, natuurlijk niet. Ik loop verder, van de ene horizon naar de andere. Met man.
Afstand: 15 km. Kaarten 43, 44, 45 uit Pelgrimspad 2, LAW 7-2. Uitg. Wandelplatform LAW, Amersfoort 2008. Openbaar vervoer tussen begin- en eindpunt van de wandeling: bus 49 in Schin op Geul, (halte Panhuis). Bus 50 in Cadier en Keer (halte Vendelstraat). Overstappen in Gulpen, busstation.
De route is uitgebreid te bekijken op Schin op Geul – Cadier en Keer.
De GPS-punten zijn hier te downloaden Schin op Geul – Cadier en Keer GPS
zaterdag 19 februari 2011, 21:59 uur
Beste mw Roodnat,
Jammer dat u stopt met uw rubriek Aan de wandel. Hartelijk dank voor de vele mooie beschrijvingen en tips voor wandeltochten. Ik wens u en man nog vele mooie wandelingen toe.
Toch nog een kleine correctie op het stukje over Zuid-Limburg (Schin op Geul naar Cadier en Keer): de heksenbezems die u in de bomen meende te zien waren waarschijnlijk in werkelijkheid maretakken, die in Zuid-Limburg nog algemeen voorkomen en vooral in de winter opvallen. Heksenbezems zijn woekeringen van de boom als gevolg van een schimmelinfectie, waardoor de boom vanuit het geïnfecteerde punt allemaal kleine takjes vormt. Die zie je niet zo vaak. Maretak (bekend van Asterix) is een half-parasitaire altijdgroene plant die zich in de boom vestigt.
Vriendelijke groet,
Jan Klerkx
Maastricht
zondag 20 februari 2011, 15:48 uur
Inderdaad heel jammer dat “Elastieken pier” de laatste aflevering blijkt te zijn. Heb Aan de wandel altijd met plezier&glimlach gelezen en putte er inspiratie uit voor eigen observaties, gedachten&beschrijvingen tijdens vele wandelingen. Bedankt!
zondag 20 februari 2011, 18:00 uur
Eveneens: jammer dat de rubriek stopt. Waren die oorbellen geen hazelaars ipv elzen?
Groeten, Weia Reinboud